Ömer Hayyam

Tertemiz geldik yokluktan kirlendik;
Sevinçle geldik dünyaya, dertlendik.
Ağladık, sızladık, yandık, yakındık:
Yele verdik ömrü, toz olup gittik. 



Bu dünya kimseye kalmaz, bilesin;
Er geç kuyusunu kazar herkesin.
Tut ki Nuh kadar yaşadın zor bela
Sonunda yok olacak değil misin? 


Dereden akan su, ovada esen yel gibi
Ömrümüzden bir gün daha geçip gitti.
Ömrüm oldukça iki günün gamını yemiyeceğim:
Gelmiyen gün, geçip giden gün!"

Kendi içmez, içeni kınamaya bayılır.

Yüzünden aldatmaca, sahtekârlık yayılır.

Şarap içmiyor diye, kasılıp gezer ama;

Yediklerinin yanında şarap meze sayılır!